IK ZOU WEL EENS WILLEN WETEN…

2019 12 06

Nu al enkele jaren tref ik van tijd tot tijd een berichtje op mijn i-phone aan:

‘Dan en dan wil ik weer voor jullie koken. Laat me weten of je komt?’ 

En dan volgen de aan- en afmeldingen, de reden waarom wel of niet, de vraag om een introducé te mogen meebrengen en zo meer. Het water loopt me dan bij voorbaat in de mond, en als het maar even mogelijk is zitten wij mee aan haar tafel. We krijgen daar een voor- en een hoofdgerecht geserveerd, tegen niet meer dan de kostprijs van de gebruikte ingrediënten. 

Het zal je hobby maar wezen! 13 à 16 gasten hangen hun jas aan je kapstok en schuiven aan, nieuwsgierig naar wat de pot schaft. 

Deze keer was dat Ravioli met Salie, en een stukje stokbrood om de heerlijke olie mee op te deppen. Vervolgens een grote schaal met geroosterde groenten zoals Boerenkool, wortel, aardappels in de schil, met eroverheen vermalen geitenkaas. Het vlees dat erbij gegeven werd was opvallend zacht en smakelijk. Er werd gegist en geraden. En het bleek hier te gaan om een gerecht dat ik ook twee weken geleden in Bourgondië kreeg voorgeschoteld, en dat heerlijk smaakte. Toch was ik ook nu weer opgelucht dat ik tevoren niet wist wat het was: varkenswangetjes.

Ooit proefde ik in Louhans de specialiteit van de streek: ‘Museau de porc’, ofwel: de neusvleugeltjes van het varken. Kijk, dát smaakte nou weerzinwekkend, alleen al omdat ik tevoren wist wat ik ging proeven. 

Sommige dingen moet je niet willen weten, zoals bijvoorbeeld ook de finesses van ‘Tripes’, die in Andouillettes verwerkt is. Wie gaat er nou een dierenmaag leeghalen om de inhoud ervan op te eten?! Mijn liefste is er dol op, en na de maaltijd durf ik hem niet eens meer te kussen, zo gruw ik ervan.

Of ik zelf ooit die varkenswangetjes ga klaarmaken durf ik niet te zeggen. Het zou kunnen dat ik er alsnog van ga huiveren. Liever eet ik ze nog ooit eens weer bij onze hobbyende gastvrouw, onderwijl met tafelgenoten koutend over concerten die gegeven of bezocht werden, over radioprogramma’s en films op internet. 

Onze volgende maaltijd is een weekje voor Kerstmis. Wordt vervolgd.

Dit bericht werd geplaatst in hobby, maaltijd, recepten/maaltijden en getagged met , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

Een reactie op IK ZOU WEL EENS WILLEN WETEN…

  1. Marianne zegt:

    Ik doe een moord voor langzaam gegaarde varkenswangetjes (kalfswangetjes trouwens ook). Jammer dat de slagers dit ondergewaardeerde stukje vlees niet standaard in de winkel hebben liggen. Maar je kunt ze bestellen en vraag dan of ze ze meteen ontvliezen want dat is een rotklus!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s